هر آنچه که باید درباره‌ی تاثیر ژنتیک بر خطر ابتلا به دیابت بدانید!

  • منبع: circledna
  • شنبه 24 آذر 1403
  • 17 دقیقه مطالعه

دیابت یک چالش بهداشت جهانی است که میلیون‌ها نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد و تعداد مبتلایان به آن سال به سال در حال افزایش است. در حالی که عوامل سبک زندگی مانند رژیم غذایی، فعالیت بدنی و مدیریت وزن اغلب به عنوان مولفه‌های کلیدی در پیشگیری و مدیریت دیابت نام برده می‌شوند، ژنتیک نیز نقش مهمی در تعیین خطر ابتلا به دیابت دارد. درک اینکه ساختار ژنتیکی شما چگونه می‌تواند بر احتمال ابتلا به دیابت تاثیر بگذارد، برای برداشتن گام‌های پیشگیرانه در جهت جلوگیری از ابتلا و مدیریت موثر این بیماری بسیار مهم است.

 

در این مطلب، ارتباط بین ژنتیک و دیابت را بررسی خواهیم کرد؛ تمرکز ما بیشتر بر این است که چگونه ژن‌های خاص در خطر ابتلا به دیابت نوع 1 و نوع 2 نقش دارند. ما همچنین به چگونگی انتقال دیابت ارثی از طریق خانواده‌ها خواهیم پرداخت و در مورد اهمیت آزمایش‌های ژنتیکی، مانند آزمایش ژنتیک دیابت حنیفا، در ارائه‌ی بینش شخصی در مورد خطر ابتلا به دیابت صحبت خواهیم کرد. با داشتن این دانش، می‌توانید کنترل سلامتی خود را به دست بگیرید و تصمیمات آگاهانه‌ای در مورد سبک زندگی، رژیم غذایی و مراقبت‌های پزشکی خود بگیرید.

 

مروری سریع بر دیابت

 

دیابت یک بیماری مزمن است که زمانی رخ می‌دهد که بدن نتواند به درستی سطح قند خون (گلوکز) را تنظیم کند. گلوکز یک منبع انرژی حیاتی برای سلول‌های بدن است، اما بدون مکانیسم‌های مناسب برای کنترل آن، سطوح بالای گلوکز می‌تواند به مرور زمان منجر به عوارض جدی سلامتی از جمله بیماری‌های قلبی، نارسایی کلیه، آسیب عصبی و مشکلات بینایی شود.

 

دو نوع اصلی دیابت وجود دارد:

 

دیابت نوع 1

 

دیابت نوع 1 یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلول‌های بتای تولیدکننده‌ی انسولین در لوزالمعده حمله کرده و آن‌ها را از بین می‌برد. این بدان معناست که افراد مبتلا به دیابت نوع 1 قادر به تولید انسولین نیستند؛ انسولین هورمونی است که مسئول تنظیم سطح گلوکز خون است. در نتیجه، مبتلایان به دیابت نوع 1 برای حفظ سطح طبیعی گلوکز خود، به انسولین درمانی مادام‌العمر نیاز دارند.

 

دیابت نوع 1 کمتر از نوع 2 شایع است و حدود 5 تا 10 درصد از کل موارد دیابت را تشکیل می‌دهد. این بیماری اگرچه می‌تواند در هر سنی ایجاد شود، اما معمولا در دوران کودکی یا نوجوانی ظاهر می‌گردد. علت دقیق دیابت نوع 1 ناشناخته است، اما اعتقاد بر این است که هر دو عامل ژنتیکی و محیطی در بروز آن نقش دارند.

 

دیابت نوع 2

 

دیابت نوع 2 بسیار شایع‌تر است و حدود 90 درصد از کل موارد دیابت در سراسر جهان را تشکیل می‌دهد. برخلاف دیابت نوع 1، بدن افراد مبتلا به دیابت نوع 2 همچنان انسولین تولید می‌کند، اما بدن آن‌ها در برابر اثرات آن مقاوم شده و یا برای حفظ سطح قند خون طبیعی، انسولین کافی تولید نمی‌کند. با گذشت زمان، این مساله منجر به افزایش مزمن سطح گلوکز خون می‌شود.

 

دیابت نوع 2 به شدت با عوامل سبک زندگی مانند رژیم غذایی نامناسب، کمبود فعالیت بدنی و چاقی مرتبط است. با این حال، ژنتیک نیز نقش مهمی را در آن ایفا می‌کند؛ نقش ژنتیک به ویژه در تعیین حساسیت فرد به مقاومت به انسولین پررنگ می‌باشد. در حالی که دیابت نوع 2 اغلب در بزرگسالی ایجاد می‌شود، تعداد فزاینده‌ای از جوانان به دلیل افزایش نرخ چاقی، به دیابت نوع 2 مبتلا می‌شوند.

 

دیابت

 

نقش ژنتیک در خطر ابتلا به دیابت

 

در حالی که سبک زندگی و عوامل محیطی در ایجاد دیابت بسیار مهم هستند، ژنتیک نیز می‌تواند افراد خاصی را مستعد ابتلا به این بیماری کند. این به آن معنی است که برخی از افراد بر اساس ساختار ژنتیکی خود، احتمال ابتلا به دیابت را به ارث می‌برند. بیایید بررسی کنیم که چگونه ژنتیک بر خطر ابتلا به دیابت نوع 1 و نوع 2 تاثیر می‌گذارد.

 

ژنتیک و دیابت نوع 1

 

دیابت نوع 1 دارای یک مولفه‌ی ژنتیکی قوی است، اما صرفا ارثی نیست. در واقع، اکثریت قریب به اتفاق افراد مبتلا به دیابت نوع 1، سابقه‌ی خانوادگی این بیماری را ندارند، که نشان می‌دهد عوامل محیطی (مانند عفونت‌های ویروسی) ممکن است باعث ایجاد پاسخ خودایمنی در افرادی که از تظر ژنتیکی مستعد هستند، شوند.

 

عوامل ژنتیکی کلیدی:

 

  • ژن HLA (آنتی‌ژن لکوسیت انسانی): مهم‌ترین پیوند ژنتیکی با دیابت نوع 1 در ناحیه‌ی ژن HLA یافت می‌شود. این گروه از ژن‌ها به تنظیم سیستم ایمنی کمک می‌کنند. تغییرات خاصی در ژن‌های HLA، به ویژه آلل‌های HLA-DR و HLA-DQ، با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 1 مرتبط هستند.

 

  • ژن INS: ژن انسولین (INS) نقش مهمی در تولید انسولین دارد. تغییرات خاصی در این ژن با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 1 مرتبط است؛ این مساله به ویژه در افرادی که دارای واریانت‌های پرخطر ژن HLA هستند، پررنگ‌تر می‌باشد.

 

  • ژن‌های PTPN22 و CTLA-4: این ژن‌ها در تنظیم پاسخ ایمنی نقش دارند. تغییرات در ژن‌های PTPN22 و CTLA-4 با تاثیرگذاری بر فعالیت سلول‌های ایمنی که به اشتباه به سلول‌های تولیدکننده‌ی انسولین حمله می‌کنند، با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های خودایمنی، از جمله دیابت نوع 1 مرتبط هستند.

 

الگوهای ارثی در دیابت نوع 1

 

اگرچه دیابت نوع 1 به طور مستقیم مانند برخی از بیماری‌های ژنتیکی به ارث نمی‌رسد، اما اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده به این بیماری مبتلا باشند، خطر ابتلای سایر اعضا افزایش می‌یابد. به عنوان مثال:

 

  • اگر یکی از والدین به دیابت نوع 1 مبتلا باشند، 5 تا 10 درصد احتمال دارد فرزند آن‌ها نیز به این بیماری مبتلا شود.

 

  • اگر پدر و مادر هر دو به دیابت نوع 1 مبتلا باشند، این خطر تا حدود 25 درصد افزایش می‌یابد.

 

توجه به این نکته ضروری است که با وجود نقش ژنتیک، محرک‌های محیطی مانند عفونت‌های ویروسی، قرار گرفتن زودهنگام در معرض شیر گاو و سایر عوامل ناشناخته نیز بر شروع دیابت نوع 1 در افراد مستعد ژنتیکی تاثیر می‌گذارند.

 

ژنتیک و دیابت نوع 2

 

پیوند ژنتیکی دیابت نوع 2 حتی قوی‌تر از نوع 1 است و این بیماری اغلب در خانواده‌ها منتقل می‌شود. تحقیقات، انواع مختلفی از ژن‌های مرتبط با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2، به ویژه ژن‌هایی که بر تولید انسولین، حساسیت به انسولین و متابولیسم گلوکز تاثیر می‌گذارند را شناسایی کرده‌اند.

 

عوامل ژنتیکی کلیدی:

 

  • ژن TCF7L2: یکی از ثابت‌ترین پیوندهای ژنتیکی با دیابت نوع 2، جهش در ژن TCF7L2 است که بر ترشح انسولین و تولید گلوکز تاثیر می‌گذارد. مطالعات نشان داده‌اند که افراد دارای جهش‌های خاصی از TCF7L2، حتی با حداقل عوامل خطر سبک زندگی، بیشتر در معرض ابتلا به دیابت نوع 2 هستند.

 

  • ژن PPARG: ژن PPARG به تنظیم ذخیره‌ی چربی و متابولیسم گلوکز کمک می‌کند. تغییرات در این ژن می‌توانند منجر به مقاومت به انسولین شوند که یکی از مشخصه‌های دیابت نوع 2 می‌باشد. افرادی که این نوع جهش ژنتیکی را دارند بیشتر مستعد افزایش وزن هستند و خطر ابتلا به دیابت در آن‌ها بیشتر است.

 

  • ژن KCNJ11: این ژن پروتئینی را رمزگذاری می‌کند که در عملکرد سلول‌های بتای پانکراس نقش داشته و انسولین تولید می‌کند. تغییرات در ژن KCNJ11 می‌تواند ترشح انسولین را مختل کرده و خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهد.

 

  • ژن FTO: این ژن اغلب به عنوان ژن «توده‌ی چربی و مرتبط با چاقی» شناخته می‌شود، FTO با چاقی و دیابت نوع 2 مرتبط است. برخی از جهش‌ها در این ژن با شاخص توده‌ی بدنی بالاتر (BMI) مرتبط هستند که یک عامل خطر مهم برای دیابت می‌باشد.

 

الگوهای ارثی در دیابت نوع 2

 

دیابت نوع 2 دارای مولفه‌ی ارثی بسیار قوی‌تری نسبت به نوع 1 است. اگر سابقه‌ی خانوادگی دیابت نوع 2 دارید، خطر ابتلا به این بیماری به طور قابل توجهی در شما بالاتر است:

 

  • اگر یکی از والدین به دیابت نوع 2 مبتلا باشند، خطر ابتلا به این بیماری در فرزند 40 درصد است.

 

  • اگر پدر و مادر هر دو به دیابت نوع 2 مبتلا باشند، خطر ابتلا به آن تا حدود 70 درصد افزایش می‌یابد.

 

با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که عوامل سبک زندگی، مانند حفظ یک رژیم غذایی سالم، داشتن فعالیت بدنی منظم و مدیریت وزن، حتی در افرادی که دارای استعداد ژنتیکی قوی هستند، می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

 

دیابت

 

آزمایش ژنتیک چگونه می‌تواند به مدیریت خطر دیابت شما کمک کند؟

 

درک خطر ژنتیکی دیابت می‌تواند به شما کمک کند تا اقدامات پیشگیرانه را انجام دهید، سبک زندگی سالم‌تری اتخاذ کنید و در مورد مراقبت‌های پزشکی خود تصمیمات آگاهانه بگیرید. آزمایش‌های ژنتیکی همچون آزمایش ژنتیک دیابت حنیفا، بر اساس مشخصات ژنتیکی منحصر به فردتان، بینش‌های شخصی‌سازی‌شده‌ای را در مورد حساسیت شما در زمینه‌ی ابتلا به دیابت و موارد مرتبط با این بیماری ارائه می‌دهند.

 

نقش حنیفا در مدیریت دیابت

 

مرکز خدمات تخصصی ژنتیک حنیفا گزارش‌های متعددی را ارائه می‌کند که به پیشگیری و مدیریت دیابت مربوط شده و اطلاعاتی را که برای تنظیم سبک زندگی و انتخاب‌های مراقبت بهداشتی خود نیاز دارید، در اختیار شما قرار می‌دهد.

 

گزارش‌های مرتبط با دیابت در حنیفا

 

  • گزارش دیابت: این گزارش مشخص می‌کند که آیا شما حامل جهش‌های ژنی مرتبط با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 هستید یا خیر. شناخت استعداد ژنتیکی شما می‌تواند به شما کمک کند تا اقدامات اولیه را برای مدیریت سطح قند خون خود و جلوگیری از شروع دیابت انجام دهید.

 

  • گزارش تغذیه: ساختار ژنتیکی شما بر نحوه‌ی پردازش کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها توسط بدن تاثیر می‌گذارد. برای افرادی که در معرض خطر دیابت هستند، تعادل در مصرف درشت‌مغذی‌ها برای جلوگیری از افزایش قند خون و مقاومت به انسولین بسیار مهم است. گزارش تغذیه‌ی حنیفا توصیه‌های غذایی شخصی‌سازی‌شده را بر اساس مشخصات ژنتیکی شما ارائه می‌کند و به شما یاری می‌رساند تا در مورد رژیم غذایی خود تصمیمات آگاهانه‌تری بگیرید.

 

  • گزارش تناسب اندام و استعدادیابی ورزشی: فعالیت بدنی منظم برای مدیریت سطح قند خون و حفظ وزن سالم ضروری است. گزارش تناسب اندام و استعدادیابی ورزشی حنیفا بر اساس استعدادهای ژنتیکی شما، توصیه‌های ورزشی شخصی‌سازی‌شده‌ای را ارائه می‌دهد و به شما کمک می‌کند تا بهترین تمرین‌ها را برای کنترل قند خون و سلامت کلی قلب و عروق خود انتخاب کنید.

 

  • گزارش سلامت: دیابت یک عامل خطر اصلی برای بیماری‌های قلبی-عروقی است. درک خطر ژنتیکی شما برای ابتلا به بسیاری از بیماری‌های مزمن، همراه با خطر دیابت، امکان اتخاذ رویکرد جامع‌تری را برای پیشگیری از هر دو بیماری، از طریق تغییر شیوه‌ی زندگی و مداخلات پزشکی فراهم می‌کند.

 

سبک زندگی و عوامل محیطی در مدیریت دیابت

 

در حالی که ژنتیک نقش مهمی در تعیین خطر ابتلا به دیابت بازی می‌کند، اما تنها عامل موثر در آن نیست. بسیاری از افراد با استعداد ژنتیکی دیابت، به لطف انتخاب سبک زندگی سالم و استراتژی‌های مدیریتی موثر، هرگز به این بیماری مبتلا نمی‌شوند.

 

استراتژی‌های کلیدی سبک زندگی برای کاهش خطر ابتلا به دیابت

 

  • رژیم غذایی سالم: یک رژیم غذایی متعادل که بر غلات کامل، پروتئین‌های بدون چربی، چربی‌های سالم و مقدار زیادی میوه و سبزیجات تمرکز دارد برای حفظ سطح قند خون پایدار ضروری است. محدود کردن مصرف غذاهای فرآوری شده، نوشیدنی‌های شیرین و کربوهیدرات‌های تصفیه شده می‌تواند به جلوگیری از مقاومت به انسولین کمک کند.

 

  • ورزش منظم: انجام فعالیت بدنی منظم به بهبود حساسیت به انسولین، کاهش چربی بدن و حفظ وزن سالم کمک می‌کند. حداقل 150 دقیقه ورزش متوسط ​​در هفته، مانند پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری یا شنا همراه با تمرینات قدرتی را هدف قرار دهید.

 

  • مدیریت وزن: چاقی یکی از عوامل خطر اصلی ابتلا به دیابت نوع 2 است. حتی کاهش وزن متوسط ​​(5 تا 10 درصد از وزن بدن شما) می‌تواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به دیابت را کاهش دهد و در صورتی که ابتلا به دیابت قبلا در فرد تشخیص داده شده باشد، کنترل قند خون را بهبود بخشد.

 

  • سطح قند خون را کنترل کنید: پایش منظم قند خون می‌تواند به شما در تشخیص علائم اولیه‌ی مقاومت به انسولین یا پیش‌دیابت کمک کند. اگر سابقه‌ی خانوادگی دیابت دارید یا در معرض خطر ژنتیکی هستید، مهم است که معاینات منظم داشته باشید و در مورد پایش گلوکز با پزشک خود مشورت کنید.

 

  • مدیریت استرس: استرس مزمن می‌تواند سطح قند خون را افزایش دهد و به مقاومت به انسولین کمک کند. گنجاندن تکنیک‌های کاهش استرس مانند مدیتیشن ذهن‌آگاهی، یوگا یا تمرینات تنفس عمیق در برنامه‌ی روزانه، می‌تواند به بهبود سلامت کلی شما کمک کند.

 

دیابت

 

نتیجه‌گیری

 

دیابت یک بیماری پیچیده است که هم مولفه‌های ژنتیکی و هم مولفه‌های سبک زندگی بر رشد آن تاثیر می‌گذارند. درک تاثیر ژنتیک بر خطر دیابت برای هر کسی که سابقه‌ی خانوادگی این بیماری را دارا بوده یا نگرانی در رابطه با حساسیت خود برای ابتلا به این بیماری دارد، ضروری است. در حالی که نمی‌توانید ژن‌های خود را تغییر دهید، می‌توانید اقدامات پیشگیرانه‌ای برای مدیریت خطر خود از طریق تغییر سبک زندگی، نظارت منظم بر سلامت و استراتژی‌های مراقبت‌های بهداشتی شخصی‌سازی‌شده انجام دهید.

 

با استفاده از گزارش‌های ارائه شده توسط مرکز خدمات تخصصی ژنتیک حنیفا می‌توانید بینش‌های ارزشمندی در مورد استعداد ژنتیکی خود برای دیابت، متابولیسم و ​​سلامت کلی به دست آورید. با این دانش، قادر خواهید بود تصمیمات آگاهانه‌ای در مورد رژیم غذایی، برنامه‌ی ورزشی و مراقبت‌های پزشکی خود بگیرید و به شما این امکان را می‌دهد که خطر ابتلا به دیابت خود را کنترل کنید و زندگی سالم‌تری داشته باشید.

سوالات شما